بزرگ است ، اما همين گناه بزرگ حتى اگر زناى محصنه باشد ، خداوند مىفرمايد : « الا من تاب و آمن و عمل صالحا . . . » مگر اين كه توبه كند . و اگر توبه كرد نه فقط آمرزيده مىشود ، بلكه « يبدل الله سيئاتهم حسنات » خدا گناه را از نامهء عملش پاك كرده و به جايش ثواب مىنويسد . ارفاق اين آيه از آيهء اول بيشتر است . در آيه اول مىگفت : به گناهكار سلام كن و بگو كه خدا بر خودش واجب كرده تا گنهكار را بيامرزد . ولى در آيهء دوم بالاتر از اين را مىفرمايد : « يبدل الله سيئاتهم حسنات . . . » . به راستى خدا چقدر رئوف مهربان است . مىگويد : بازآى بازآى هر آنچه هستى بازآى * گر كافر و گبر و بت پرستى بازآى اين درگه ما ، درگه نوميدى نيست * ص - - دبار ت - - و به شكس - - تى بازآى اين شاعر نسبت به قرآن كم گفته است . آيه مىفرمايد : گنهكار بازآى ، توبه‌ات را دوست دارم ، ناله و شرمت را نيز دوست دارم ؛ نه تنها گناهت را مىآمرزم ، بلكه گناه را از نامهء عملت پاك مىكنم و به جاى آن حسنه مىنويسم « 1 » .

--> ( 1 ) . « ظاهراً در اينجا ثواب توبه است ؛ مثلًا كسى كه غيبت كرده ، تهمت زده و نماز نخوانده است . وقتى توبه مىكند گناهانش محو مىشود ، و چون در اسلام ثواب توبه از ثواب همهء عبادات بالاتر است ، در نامهء عمل گناهكار ثواب نوشته مىشود .